Dobre przedszkole w Krakowie

Jak oceniacie wychowanie w przedszkolach krakowskich z odniesieniem do niedawnego strajku nauczycieli? Jak jest z jakością, od czego zależy, jak oceniacie wychowawców? Pytam z ciekawości, ponieważ zauważyłam, że coraz trudniej o faktycznych pasjonatów.

Dzieci niepełnosprawne wysyłają faktycznie dużo niewerbalnych komunikatów, więc trzeba też kadrę ocenić pod tym kątem.

Zainteresuj się poważnie bajkoterapią. Dużo badań mówi, że dzięki bajkom dzieci mocno kojarzą zasady zachowania, rozwijają wyobraźnię. Niedoceniana sprawa.

Oczywiście, że kontakt z dyrektorem przedszkola, wizytacja, adaptacja. Dziecko też trzeba przyzwyczaić do wychowawczyni, a to nie zawsze takie proste.

Córkę zapisaliśmy do Smoczej Doliny po zajęciach adaptacyjnych. Fajne wykończenie przedszkola, kreatywne podejście i to naprawdę. Bardzo ciekawe bajki i prowadzenie dzieciaków. Trzylatki to słuchają wychowawczyni z otwartą buzią :D Śmiesznie to wygląda momentami. Bardzo mi się podoba i jak płacisz to masz wrażenie, że pieniądze na coś idą konkretnego. Nie czujesz straty po prostu. Już sam ten fakt powinien cię przekonać do rozmowy. Nie nawołuję, po prostu mówię, że przedszkole jest godne zaufania. Wiem, że to ciężka decyzja, więc się nie śpiesz. Oczywiście ul. Fiszera dla doprecyzowania.

Zastanów się nad przedszkolem integracyjnym, a niekoniecznie specjalnym. Niepełnosprawność nie musi być wielką przeszkodą, jak się zadba o właściwą integrację, budowanie pozytywnych skojarzeń społecznych.

Myślę, że przedszkola integracyjne leczą dzieciaki z zazdrości, dają jakąś pokorę, która przydaje się faktycznie w dalszym życiu. Nic tak nie zmienia perspektywy, jak prawdziwa integracja. Na własnej skórze się o tym przekonaliśmy w rodzinie.

Trzylatków ciężko przekonać do kontaktów z rówieśnikami momentami. Przedszkola, w których dominują trzylatki to zawsze wartościowe jednostki. Tak wynika z moich obserwacji.

Zabawa i jeszcze raz zabawa w przedszkolu, a nie harmonogram, w którym dziecko nie ma czasu na zajęcie się sobą. Nie rozumiem rodziców, którzy ciągle zapisują na zajęcia dodatkowe i nie dadzą prawdziwego dzieciństwa.